Белыя крылы - полёт нармальны!

07.09.2016

Першы кваліфікацыйны матч нацыянальнай зборнай Беларусі.

 

 

 

 

Ёсць дэбют! «Белыя крылы», нарэшце, пачалі свой афіцыйны палёт! Так, фармальна, ён пачаўся яшчэ раней - з пералёту і матчу на Радзіме Одзіна, Валькірыі і мужа Дар'і Домрачавай. Але першы афіцыйны палёт здарыўся ўчора на «Барысаў-Арэне» і, з радасцю адзначым: не пяць хвілін, але палёт нармальны! Ды што там нармальны ?! Вельмі і вельмі годны! Вікторыя ў Нарвегіі і нічыя ў першым матчы кваліфікацыйнага турніру ЧС-2018 супраць срэбных прызёраў мінулага Еўра - гэта цалкам сабе прыстойны вынік!

 

На фоне вылету ўсіх беларускіх каманд з еўракубкаў, для нашага заўзятара выступленне зборнай павінна было стаць добрай аддушынай з-за адсутнасцю еўрапейскай восені ў Беларусі ўпершыню за апошнія шмат гадоў. Але, паклаўшы руку на сэрца, першы матч футбольнай восені на «Барысаў-Арэне» заўзятары чакалі не толькі з радасным прадчуваннем, але і пэўным неспакоем. Усё ж такі клас гасцей нікога не прымушаў сумнявацца. Але адна справа перадматчавая прагнозы, іншая справа гульня!

 

Не гледзячы на ​​ўсе «але», падапечныя Хацкевіча выстаялі і не проста сталі «аўтобусам» у сваёй штрафной, а сапраўды згулялі ў пісьменны і дысцыплінаваны футбол. Так, абараняліся і шмат абараняліся, але няўжо хтосьці чакаў, што супраць зборнай Францыі мы будзем гуляць з пазіцыі сілы? Ладныя і стрыманыя дзеянні, перакрытыя зоны, удалая і самаадданая гульня ў адборы - усе гэтыя кампаненты ўчорашняй формулы поспеху паставілі трохкаляровых ў тупік і прымусілі адважыць некалькі добрых кампліментаў нашай зборнай у мікст-зоне пасля матчу. Так, майстэрства і досвед гульні на вышэйшым узроўні даваў пра сябе ведаць: усё ж такі калі б самы дарагі футбаліст планеты і яго не меньш зорная кампанія і зусім не змаглі б нічога супрацьпаставіць выразнай гульню беларусаў у абароне - то адносна ўзроўню гэтых самых зорак узніклі б сур'ёзныя пытанні. Хоць гледзячы на ар​​тыкулы французскіх журналістаў і каментары заўзятараў, гэтых пытанняў зараз шмат. Таму там, дзе Грызман, Марсьяль і іншыя ўсё ж такі ўскрывалі абарону і стваралі галявыя моманты - у гульню гераічна ўступаў наш галкіпер, які ўчора правёў свой сапраўдны бенефіс. А дынамаўскія заўзятары ведаюць не па чутках, як умее гуляць «у брамцы» Андрэй Гарбуноў.

 

Увогуле, калі ўчора ў нашай зборнай атрымалася не ўсё - то атрымалася вельмі многае. Чарговая гульня на нуль, адзін бал у скарбонцы супраць фаварыта групы - годна. Што ж да «Дынама»? На жаль, не ўбачылі мы ўчора на полі адзінага прадстаўніка нашага клуба - Рому Бегунова, які правёў матч на лаўцы запасных. Але затое была нагода адчуць велізарны гонар за тых хлопцаў, якія выраслі і ўзмужнелі ў нашым клубе: гаворка пра Корзуна і Паліцевіча. Сяргей ўчора кіраваў дзеяннямі ў абароне як сапраўдны капітан: з эмоцыямі, харызмай і часам сваёй упэўненай гульнёй вельмі злаваў французаў. Ну а Корзун, у сваёй звыклай манеры, не бачачы аўтарытэтаў - ішоў у стыкі і грыз зямлю, за Радзіму, за герб на грудзях. Гульня былых дынамаўцаў вельмі парадавала і пакінула прыемнае ўражанне, але ж мы ведаем, што дынамаўцаў, былых не бывае!

 

 


 

Пасля матчу ў мікст-зоне кожны з тых, хто калісьці выступаў у нашым клубе з усмешкай спыняўся і працягваў руку, а Сяргей Паліцевіч, як і заўсёды, не адмовіў у інтэрв'ю афіцыйнаму сайту «Дынама»:

 

Сяргей, год таму ты казаў, што перад гульнёй на «Мадрыгале» у цябе прысутнічаў невялікі мандраж, усё ж такі трэба было гуляць супраць грознага «Вільярэала». Сёння трэба было згуляць супраць яшчэ больш грозных французаў. Як было з настроем?
- Так, любы спартовец перад важнай гульнёй перажывае і хвалюецца, але я б не сказаў, што быў мандраж. Усё ж такі, многія з нас ужо не ўпершыню гуляюць такія вялікія матчы, так што тут праблем не было. Адзінае, прысутнічала адказнасць за вынік, усё ж першая гульня, і мы яе праводзілі дома, перад сваімі заўзятарамі, і нам вельмі хацелася паказаць вынік.

Ім засталіся задаволеныя?
- Вядома, мы разумелі, што ўзяць тры балы будзе вельмі цяжка, але зараз магу сказаць, што пасля гульні ўсе задаволеныя вынікам. Мы не прапусцілі, згулялі ўнічыю, набралі бал у матчы супраць вельмі моцнай каманды, якая яшчэ пару месяцаў таму гуляла ў фінале Чэмпіянату Еўропы. Лічу, што на сённяшні дзень вынік станоўчы.

 

Як было гуляць супраць адных з самых лепшых гульцоў Еўропы?
- Вядома, цяжка. Гэта зоркі і заслужаныя майстры ў свеце, так што было складана. Але, калі мы згулялі па нулях, то мы справіліся са сваёй задачай. У некаторых момантах выяўляліся эмоцыі і трэба было «штурхаць» сваіх жа партнёраў, каб яны не гублялі канцэнтрацыю, бо ў такой гульні маленькае паслабленне - і ты прапускаеш гол. Дзесьці трэба было падказаць. У канцы сустрэчы было цяжка, але я б не назваў адрэзак з 60-ай хвіліны правальным. Мы разумелі, што, калі апусцімся нізка - будзе яшчэ цяжэй, і нам даводзілася падымацца вышэй і сустракаць суперніка, каб за спіной была прастора. Атрымалася нармальна.

Ёсць маральнае задавальненне, што сёння атрымалася выдатна згуляць супраць і таго ж Грызмана, і таго ж Жыру, які ў адным эпізодзе нават адмахнуўся са злосці ад таго, што нічога з табой не мог парабіць?
- Ёсць невялікае задавальненне ад выніку, што не прапусцілі. Нам трэба набіраць балы, а па сваёй гульні зараз па гарачых слядах нешта сказаць цяжка.

 

Што скажаш пра атмасферу на стадыёне?
- Выдатная атмасфера, лічу, што мы падтрымалі наш новы брэнд і магу сказаць, што ў першай гульні крылы нам не абрэзалі. У прынцыпе, усе задаволеныя. У канцы матчу, калі заўзятары ўсталі, ногі самі несліся наперад. На 91-й хвіліне кутні быў ля брамы суперніка, тады былі думкі пра перамогу. Так, французы сёння гулялі канструктыўна, але мы маглі вызначыцца на 91-й хвіліне і перамагчы. Дзякуй усім, хто прыйшоў сёння на стадыён, і я спадзяюся, што не ўсе яны прыйшлі глядзець на Францыю, а на нас. Хацелася б, каб і на гульню супраць Люксембурга прыйшло столькі ж людзей, бо там гульня будзе крыху іншая, мы будзьма больш атакаваць. Нам патрэбна падтрымка!

Ці працягваеш сачыць за нашым клубам?
- Імкнуся глядзець матчы наколькі гэта магчыма, бо за межамі трансляцыі не ідуць. Лічу, што яшчэ ўсё наперадзе - у «Дынама» ёсць гульня ў запасе і 4 балы да другога месца. Спадзяюся, усё атрымаецца. Вось, зараз выйгралі ў «Гомеля» з добрай гульнёй, якую мне ўдалося паглядзець. Зразумела, што зараз пра чэмпіёнстве ўжо марыць не даводзіцца, але другое месца, спадзяюся, «Дынама» зойме.

У цябе ёсць выдатная магчымасць перадаць прывітанне нашым заўзятарам!
- Вядома, скарыстаюся гэтай магчымасцю! Вялікае прывітанне ўсім нашым, хачу пажадаць ім заставацца з камандай нават у самыя складаныя моманты. Бо сапраўдны і адданы заўзятар бачны менавіта ў дрэнныя моманты каманды. Спяваць дыфірамбы - гэта не тое, а падтрымліваць каманду ў цяжкай сітуацыі - гэта паказчык. Так што, спадзяюся, людзі будуць прыходзіць на стадыён. І яшчэ раз, усім прывітанне!

 

Каментарыi

Для таго, каб пакінуць каментар, неабходна аўтарызавацца на сайце