Памяці Аляксандра Пракапенкі

20.11.2016

У мінскім футбольным манежы прайшоў матч памяці Аляксандра Пракапенкі

 

 

 

 

На жаль, не гледзячы на ​​ўсялякую падтрымку праекту з боку ледзь не ўсіх СМІ краіны (за вельмі рэдкім, але дзіўным выключэннем), на матч Легенд мінскага «Дынама» і зорак эстрады «АртСтарс» сабралася крыху меньш за палову трыбун мінскага футбольнага манежа. Але гледзячы на ​​тых, хто прыйшоў - такая наведвальнасць стала зразумелая: моладзі было вельмі мала, а месцы на трыбунах занялі пераважна мужчыны 45-50+, іх жонкі і дзеці (і нават унукі). Гэта значыць тыя, хто на свае вочы бачыў матчы мінскага «Дынама» у канцы 70-х - пачатку 80-х, калі Аляксандр Пракапенка з таварышамі па камандзе сваёй гульнёй прымушалі заўзятараў купляць квіткі на матчы за некалькі дзён, інакш на матч не патрапіш. Хто памятае і на свае вочы бачыў гульню Пракопа, а не чуў легенду пра гол пяткай у браму кіеўскага «Дынама».

 

Кранальна было бачыць, як дарослыя мужчыны раптам пачыналі сароміцца, фатаграфуючыся з Віктарам Сокалам, Андрэем Зыгмантовічам, Юрыям Пудышавым, Уладзімірам Курневым і Венеямінам Арзамасцавым. ... «Вам не зразумець нашых пачуццяў. Гэты матч - сустрэча з нашай маладосцю»!

Асаблівым бляскам свяціліся вочы гэтых старых, верных заўзятараў, якія глядзелі на поле на гульню сваіх пастарэлых фізічна, але маладых душой куміраў. «Пудзік! Наперад гуляй! Давай ужо, хутчэй» час ад часу неслася з трыбун.

 

І Пудышаў «даў»! Да пары яму без аглядкі на ўзрост і суперніка адпрацоўваў на полі Сяргей Гурэнка - як у лепшыя гады! І вось ужо хвосткім ударам адкрывае лік у матчы Антон Васілеўскі - сын Пятра Васілеўскага. І не меньш прыгожы гол у адказ забівае Іван Міхалаў, той самы, з БТ! Думаеце «АртСтарс» збіраўся капітуляваць перад дынамаўцамі? Вось ужо дарма! Гэтак жа кожны, хто ўставаў з дынамаўскай лаўкі запасных і выходзіў на поле, нават думаць не хацеў пра традыцыйную ў падобных матчах нічыю - пот градам, вочы гараць, увесь час падказкі і эмоцыі на полі. Дарэчы! Чаго не хапае нашаму футболу, дык гэта вось такіх стасункаў - ветэраны не маўчалі. Канешне, звычайнаму для такіх матчаў балагурству месца было, куды ж без добрага жарта? Бачылі вы калі-небудзь пяць адцісканняў перад прабіццём пенальці? А Анатоль Длускі - выканаў! А потым пайшоў да «кропкі» і забіў, ды так, што без шанцаў для Варывончыка!


Але ўсё ж размовы на полі і каля броўкі былі больш па справе. І вось ужо сыходзяцца ў адзінаборстве галоўнакамандуючы зборнай Аляксандр Хацкевіч і раптам артыст Андрэй Лаўрык. Але гледзячы як ён і зараз гуляе, сапраўды - Артыст! Калі Трухаў і па гэты дзень галы забівае, а яму ўжо за 40, дык і Лаўрык з яго кандыцыямі мог бы спакойна ўліцца ледзь не ў любую трупу нашай вышэйшай лігі!

У серыі пасляматчавых пенальці ў браме «АртСтарс» нечакана геройстваваў ... Віталь Ледзянёў, які замяніў асноўнага галкіпера сваёй каманды. Два пенальці парыраваў некалі форвард «Дынама». Такім чынам дынамаўцам прыйшлося пахвалявацца ... Але Віталь Варывончык апынуўся больш ўдачлівы і загіпнатызаваў апошняга б'ючага, прымусіўшы таго адправіць мяч міма брамы.

 

Ці ёсць у такіх матчаў пераможцы? Ды як вам сказаць - у выйгрышы толькі сам футбол, і тыя людзі, дзеля якіх усё гэта ладзілася. У выйгрышы - Аляксандр Пракапенка. Бо вочы ўсіх адданых заўзятараў, якія прыйшлі на матч, свяціліся невымоўнай радасцю ад чарговай сустрэчы з маладосцю і непрыхаваным сумам ад таго, што ... «Няма Пракопа, рана сышоў. А то б і тут усіх накруціў!».

А пасляматчавы гала-канцэрт толькі дадаў шчырых і непратакольных апладысментаў як у памяць і самога Аляксандра Пракапенкі і ўсіх тых куміраў мінулых гадоў, каго ўжо няма з намі, так і ў адрас усіх тых, хто выходзіў на поле ў складзе ветэранаў мінскага «Дынама» і «АртСтарс».

Дзякуй велізарнае ўсім, хто прыйшоў на матч сам і з сябрамі; тым, хто купіў квіток, праграму і іншыя сувеніры і тым самым зрабіў свой унёсак у выданне кнігі і здымку фільма пра народнага футбаліта; тым, хто ўдзельнічаў у арганізацыі матчу, і хто дапамагаў валанцёрам.

Пакуль мы ўспамінаем тых, хто дарыў нам радасць на футбольным полі - яны з намі. Яны жывыя! І жыць ім яшчэ вельмі доўга!

 

Тэгі: Ветэраны

Каментарыi

Для таго, каб пакінуць каментар, неабходна аўтарызавацца на сайце