Сяргей Гурэнка аб другім ВТС

12.02.2020

Каментар ад галоўнага трэнера.

 

 

 

 

 

Сяргей Вітальевіч, першае пытанне: тыдзень мы прабылі ў Мінску, згулялі два таварыскія матчы. Ці задаволеныя вы той працай, якую правялі?

- Задаволены тым, што па вялікім рахунку, ніхто ніякіх сур'ёзных траўмаў не атрымаў. Задача была менавіта падтрымаць функцыянальныя кандыцыі, прагледзець пачаткоўцаў. І яшчэ адна з задач - праглядзець розныя схемы, хто як сябе ў іх адчувае. Трэба было атрымаць пабольш гэтай інфармацыі перад турэцкім зборам.


Калі ў Сочы ў двух гульнях мы бачылі зусім розныя склады па таймах, то тут, у Мінску, наадварот. Верагодна, вымалёўваецца асноўны склад?

- Я б так не сказаў, таму што мне хацелася паглядзець спачатку тых хлопцаў, якія ў першым тайме гуляюць - гэта ў асноўным тыя, хто лепш гатовы функцыянальна, хто прайшоў падрыхтоўку з першага дня. У другім я ўжо выпускаў больш пачаткоўцаў, каб убачыць, у якім яны стане і ў цэлым застаўся задаволены. Зразумела, што таксама сутыкнуліся з праблемамі сінтэтыкі, таму што ў Сочы трэніраваліся на натуральным полі. Было бачна, што хлопцы месцамі сябе бераглі, і па мне - гэта нармальна. Вельмі крыўдна, калі ты набіраеш форму, выконваеш такі аб'ём працы і потым атрымліваеш траўму. Я задаволены тым, што ўсе жывыя-здаровыя і што ўжо ў поўным баявым складзе выязджаем у Турцыю.


У Сочы дзве гульні - шэсць прапушчаных галоў, у Мінску дзве гульні - нуль прапушчаных галоў. Праца над памылкамі ідзе паспяхова?

- Не, у абароне яшчэ хапае момантаў над якімі трэба працаваць. Ды і не толькі ў абароне, а ў агульнакамандных дзеяннях. Але ў Сочы мы ў кожнай гульні забівалі, а тут нам не ўдалося гэтага зрабіць, хоць момантаў было звышдастаткова, у кожным з матчаў. Але я зараз на гэта не зважаю. Таму што моманты ёсць, адзінае - у завяршэнні ў нас прысутнічае мітусня, нейкія няправільныя прымаем рашэнні. Але ў гэтым няма нічога страшнага, над гэтым і трэба будзе праца на другім зборы.


Што можаце сказаць пра нашых футбалістаў, якія на праглядзе?

- Па карэйцу адразу магу сказаць: гэта гулец а-ля Алыкулаў. Ён адназначна не слабейшы ​​яго, нават можа ў нейкіх кампанентах мацней. Зразумела, што патрэбны час на адаптацыю. Я хачу такога футбаліста, які можа рабіць розніцу, які можа абыграць, можа абвастрыць. У яго добрая хуткасць, разуменне гульні. Па лівійцу плюс-мінус такая ж сітуацыя, але ёсць праблемы менавіта з дакументамі і, калі вы ведаеце, у Лівіі вайна ідзе, таму шмат ёсць нюансаў, якія трэба ўлічваць. Ён прайшоў усе зборы з першага дня і таксама зарэкамендаваў сябе як добры канкурэнт менавіта на левы край.


Насычаны збор плануецца ў нас: пяць матчаў і два з іх з топавымі супернікамі ў тым ліку ...

- Як раз гэтыя матчы і будуць даваць адказы на ўсе пытанні. Зноў жа, многія трэнеры любяць казаць, што вынік не мае ніякага значэння. Я лічу, што з першай гульні хлопцы ўсё роўна павінны біцца за вынік і прывучаць сябе гуляць за яго, але, вядома, гэта будзе не самае вызначальнае.


Два матчы запар: спачатку супраць маскоўскага «Дынама», потым супраць «Зеніта». Ці не баіцеся, што на фоне стомленасці гульцы могуць недзе паплыць?

- Не, мы будзем гуляць двума складамі. Я яшчэ пакуль не вызначыўся, у якім з матчаў будзе удзельнічаць больш асноўны. Хоць, на сённяшні дзень я бачу, што ў нас няма асноўнага складу і другога, як і ў тыя гады ў мяне. У мяне заўсёды была абойма з 20-ці чалавек, дзе любы з іх мог выйсці адназначна ня паслабіўшы каманду. Таму я прыхільнік таго, каб былі два склады, якія б адзін аднаго падсцёбвалі, і кожны з гульцоў дапамагаў партнёру станавіцца лепш.


Сустрэча з «Зенітам» будзе некалькі цікавай у плане кантэксту гісторыі супрацьстаяння.

- Не-не, ніякіх кантэкстаў. Тое, што было - гэта ўжо гісторыя і трэба жыць сённяшнім днём. Для мяне важна згуляць з моцным супернікам. У кагосці можа і будуць нейкія кантэксты, для мяне нічога няма. Так, мы перамаглі «Зеніт» у першым матчы, і мы прайгралі ў другім, але ... як склалася, так склалася.


Можаце растлумачыць сітуацыю з Кічыным?

- Па Кічыну сітуацыя наступная: так, у мяне былі да Валеры пытанні па мінулым годзе, па яго гульні, былі нюансы. Мы селі абмеркавалі гэта ўсё, ён выявіў жаданне даказаць, працаваць. Мы далі яму гульнявы ​​час ў матчы супраць «Віцебска», ён гуляў, рыхтаваўся ў той жа абойме, як і ўсе іншыя футбалісты. Але відаць у гэты перыяд яму паступіла добрая прапанова, ён папрасіў яго адпусціць. Я не быў супраць гэтага, я бачу, што і Саша Чыж вельмі дадаў на гэтай пазіцыі, ды і Швецоў у гэтым годзе мяне радуе, плюс Валера іншаземец, таму было прынята рашэнне адпусціць яго. Ну і трэба таксама разумець, што гэта даволі нятанны для нас футбаліст.

Каментарыi

Для таго, каб пакінуць каментар, неабходна аўтарызавацца на сайце
Навіны па тэгах